Showing posts with label தமிழ்வெளி. Show all posts
Showing posts with label தமிழ்வெளி. Show all posts

15 August, 2021

செம்மஞ்சள் இடைவேளைகள்


அரங்கேற்ற இடைவேளையில்
மேடையின் ஓரம் நின்று
செம்மஞ்சள் வாணவேடிக்கை காணும்
குட்டி நர்த்தகி
அனிச்சையாய் சரிபார்க்கிறாள்
தலையிற் பொருத்திய
சூரியப் பிரபையை.
தோரணச் செவ்வந்தியின்
இதழடுக்குகள் காண்பவன்
வாஞ்சையுடன் நீவுகிறான்
மடங்கி மடங்கி விரியும்
ஆர்மோனியத்தின் துருத்தியை.
சற்று நேரம் இளைப்பாறிய
கல்தூண் துர்க்கை
மீண்டும் உயர்த்தி விரிக்கிறாள்
செந்தூரத் தடக்கைகளை.

கப்பல்

 


மகிழுந்துகள் ஓய்ந்திருக்கும் 

அடுக்ககத்தின் அடித்தளத்து 

மூலை ஒன்றில் 

வண்ண வண்ணக் கடல்கள் மீது 

அப்பா கப்பல் ஓட்டுவதாய் 

தாயிடம் சொன்னான் 

இஸ்திரிக்  காரரின் மகன்.


அடுத்த வைகறையில் 

அம்மாவும் அப்பாவும் 

கப்பலின் கூரை  திறந்து 

பிட்டுப் பிட்டு அடுக்கினர் 

கருஞ்சாம்பல் படர்ந்த சூரியனை. 

13 August, 2021

உனக்குப் பிடிக்கிறது


 வீட்டினுள் வளரும்

தொட்டிச் செடிகளை
உனக்குப் பிடிக்கிறது.
நிபந்தனைகள் அற்றவை அவை.
சமரசங்களை உறிஞ்சியே
உயிர்த்திருப்பவை.
ஒளிச்சேர்க்கைக்கு
சூரியனைக் கோராதவை.
அழகாய் வலை பின்னி
அதனுள் தொட்டி வைத்து
அந்தரத்தில் மண்ணை நிறுத்தி
நட்டாலும் தழைப்பவை.
வட்டம் சதுரம் ஒற்றை பூட்ஸ்
வடிவம் எதனுடனும்
பேதமில்லை
மண் இல்லையெனில்
தண்ணீர் மட்டும்..
உப்பி மினுங்கும்
சிலிக்கா மணிகளும்
பாதகமில்லை.
தானே வீசினால்தான்
காற்றா என்ன?
உனது குளிரூட்டியின்
அசையும் தகடுகள்
அசைப்பதும் அதைத்தான் என
அங்கீகரித்துப் பழகியவை.
உனக்குப் பிடிக்கிறது
வீட்டினுள் வளரும்
தொட்டிச் செடிகளை.
எனக்கு அவற்றின்
மெல்லிய முட்களை...
கிள்ளும் போது
பெருகாது கசியத் தெரிந்த
பச்சை நிறக் கசப்பை.

நன்றி தமிழ்வெளி இதழ்

20 January, 2021

பேரமைதியைப் புசிக்கும் புறா


பேச யாருமற்ற
பிறழ் மனசுக்காரி
சன்னலருகில் வைத்தலுண்டு
மௌனத்தில் புரட்டிய
நெல்மணிகளை.

செம்மஞ்சள் பெருவட்டத்துள்
சின்னதொரு கருவட்டமாய்
வீட்டுப்புறாவின் விழியில் சுழலும்
தகித்துத் தீர்ந்த 
தாரகையின்
கருந்துளை.

பிரபஞ்சத்தின்
பேரமைதியை அது
கொத்தி விழுங்குகையில்
பட்டுக் கழுத்தில் ஒளிரும்
இளஞ்சிவப்பு, ஊதா மற்றும்
கரும்பச்சையில்
துருவ ஒளி.

நன்றி: தமிழ்வெளி இதழ்